از من طلب وفای بر عهد مکن، زیرا که به تقدیر آنارشیست شدم

امروز نم نم باران که به پنجره کوبید، دلم هوس کرد که تلفن زنگ بخورد، دلم هوس پرسه های شبانه را کرد

کاش کسی می رسید
که در همپیالگیهایمان، بی چشمداشتی، مست شویم و جام بشکنیم
که از زخمی، باکی مان نباشد و زمین و زمان را بی پروا به سخره بگیریم
و در تسلسل بزم های بیرنگمان با خدا یک رنگ شویم