Saturday, August 1, 2009

اعترافات تلویزیونی و خوشحالی همه

یک وقتی یکی از منبری های معروف از شهرستان خودش آمده بود مشهد و آن جا اقامت گزیده بود و منبر می رفت و حسابی منبرش مورد استقبال قرار گرفته بود. همه تعجب کرده بودند. یک روز خودش می گفت رمز موفقیت من این است که جوری حرف میزنم که مردم از صحبت های من یک جور برداشت کنند و حکومت یک جور دیگر و هر دو راضی باشند. حالا در مورد اعترافات تلویزیونی هم ماجرا از همین قرار است. همه خوشحالند. حکومت تصور می کند که مردم قانع شده اند و خوشحال است. زندانیان خوشحالند که زمینه ی آزادی شان فراهم میشود و نیز می دا نند که بعد از آزادی حرف های دیگری می زنند. مردم هم میدانند که این اعترافات در زندان بوده و طبعاً از روی اجبار. خلاصه همه خوشحالند. این هم نگاه مثبت به این پدیده ی منفی اعترافات داخل زندان.


وب نوشته های محمد علی ابطحی
تير
۱۳۸۶
یعنی آن روزها که هنوز می خندید

3 comments:

  1. oon zamana ke hanooz topol mopolo googoori magoori bood...:-<

    ReplyDelete
  2. age yeruz az toam eteraf gereftan ino posteto tu facebook share mikonim

    ReplyDelete
  3. ghablanam in dastane eteraf gereftan anjam shode! amma tafavot haii vojud dare ! avalan ke kare ina be koja reside ke az khodeshun eteraf migiran !
    amma masalei ke hast ine ke yeki miad eteraf mikone ke kari ke karde eshtebahe ! yeki mese abtahi na tanha mige kari ke kardam eshtebahe ke koli chizaye digaro ham morede taiid gharar mide ! injash dige paziroftani nistesh !
    abtahiam belakhare chandan joda az hamina nist !

    ReplyDelete